Ljósmyndir í hárri upplausn
It is not a metaphor
Frumsýnt 5. október 2012
Danshöfundur: Cameron Corbett
Tónlist: John Cage
Píanóleikur: Tinna Þorsteinsdóttir
Búningahönnun: Þyri Huld Árnadóttir
Æfingastjóri: Ásgeir Helgi Magnússon
Eitt af tveimur verkum í októberuppfærslu Íslenska dansflokksins
Hreinskiptin og skýr nálgun á hvernig hreyfingar, tími, rúm og tjáning fléttast saman. Dansinn er skapaður út frá léttu sjónarhorni, þótt ávallt sé stutt í það líkamlega ef ekki það nautnafulla. Verkið mun færa áhorfandann til fortíðar og sækja innblástur í hin ólíku þemu og listabylgjur sem komu fram á tuttugustu öldinni.
- 5.
- OKT 2012
- 11
- OKT 2012
- 14
- OKT 2012
- 21
- OKT 2012
- 18
- NÓV 2012
- 25
- NÓV 2012
Gagnrýni
- Fréttablaðið, 9.10.2012. Sesselja G. Magnúsdóttir
- Samspil þátttakendanna var sannfærandi og vel uppbyggt
- Aðalheiður og Hannes dönsuðu yndislega, fallegar og flæðandi hreyfingar og Tinna skilaði sínu vel bæði í tónlistarflutningi og leik.
- Víðsjá, 10.10.2012. Ástbjörg Rut Jónsdóttir
- Er uppfullt af húmor, en er á sama tíma dálítið sorglegt. Í verkinu er sögð lítil saga með hreyfingum og líkamlegum leik, þar sem hægt er að lesa í og túlka hvert smáatriði, hvert augnatillit, öll svipbrigði. Mikil karaktervinna skín skýrt í gegnum hreyfingar dansaranna og sagan verður auðtúlkuð, þó að það sé áreiðanlega hægt að skilja hana á marga mismunandi vegu.
- Verkið dansa þrír dansarar, þau Aðalheiður Halldórsdóttir, Hannes Þór Egilsson og Hjördís Lilja Örnólfsdóttir og skila þau sínu virkilega vel. Hjördís Lilja stendur þó uppúr, en taktlausa týpan sem hún túlkar, sem þráir svo viðurkenningu og verður undarlega kómísk á sorglegan hátt, er afar vel fram sett.
- Auk dansaranna er píanóleikarinn Tinna Þorsteinsdóttir á sviðinu allan tímann. ... Hljóðheimurinn sem Tinna skapaði með undirbúna píanóinu studdi vel við efni verksins og samskipti hennar og dansaranna voru skemmtilega leyst. It it not a metaphor, er mjög áhorfendavænt verk og ætti að henta mjög breiðum áhorfendahópi. Það er fallegt og manneskjulegt og dansað og leikið af færu listafólki.
- Djöflaeyjan, 09.10.2012
- Dansararnir voru bara hreint útsagt stórkostlegir, kannski Hannes og Aðalheiður stjörnur kvöldsins. Eins og þau voru tilfinningasnauð í þessu, þá voru svo djúpar tilfinningar hjá þeim í seinna verkinu að dansa saman þar sem maður táraðist bara.